Yeni sitem

http://www.kafanagorehayat.com/   İsteyen arkadaşlarımın yazılarını paylaşabilir, bir birliktelik yaratabiliriz.

Reklamlar

Bağlantılı Öykülerim

Başlarken hiç böyle olacağını düşünememiştim. Bu kadar yazıyordum da bu kadar okunacağımı tahmin edememiştim. Bir kaç arkadaşım destekledi ve okudular başlarda… Onların desteği sürerken yeni okuyucular katıldı, yine beni bilen , tanıyan. Şimdilerde hiç tanımadığım ama blogumu takip eden okuyucularımdan mesajlar, mailler alıyorum, yazılarım hakkında görüşlerini içeren. Çok mutluyum. Yazmak bana yetiyordu ama okunmak bambaşka bir mutluluk kaynağım oldu. Bu mutluluğumu sizlerle paylaşmak istedim. Mutluluğumu maillere, mesajlara, yorumlara cevap yazarken de paylaşıyor ve sorulan soruları cevaplıyorum. Ancak blogumu takip etmeye yeni başlayan bir dostumuzun önerisini yerine getirmek istiyorum, bunu benden ikinci kez, bu defa önemle rica ettiği için bu yazıyı sizlerle paylaşacağım. Yazdığım öykülerin bütünlüğünün sağlanabilmesi, tek tek okunabilirken bir arada okunması ile verilecek temanın alınabilmesi amacıyla öykülerimin baştan sona doğru sırası...

Bir ‘inanamadım’ yazısı daha…

12.07.2017 "Eski bir kitap, elimizde vardı maalesef dün satıldı." diyor ilk girdiğimiz sahaftaki genç. Hiç beklemeden diğerine giriyoruz, elimde telefon kitabın fotoğrafını gösteriyorum tüm satıcılara. O kadar emin "yok" diyorlar ki "hiç mi yok !" demekten kendimi alamıyorum. Sonra bizi Kadıköy'de başka bir sahafa yönlendiriyorlar. Girdiğimiz yer biraz ürkütücü geliyor arkadaşıma. Apartmanın üçüncü katına açılmış …

Okumaya devam et Bir ‘inanamadım’ yazısı daha…

Ya Zaman da Bize Bırakıyorsa?!

https://www.youtube.com/watch?v=ufxbZ61hndw   Sekiz ay önce yazılmış bir yazımı paylaşma zamanı bence… Bugünü yazıp, bir yıl sonra okumak ya da gelecekte olduğunuzu gördüğünüz yerden, şimdiki size mektup yazmak!.. O güne geldiğinizde ise ne yaptığınızı, ne düşünürken nerede olduğunuzu görmek… İlginç değil mi?! Evet, taslaklarımı okuyordum. Günlük gibi oldular benim için. İçlerindeki bu yazı, sıcağı sıcağına yayımlamak …

Okumaya devam et Ya Zaman da Bize Bırakıyorsa?!

Hangimizin sınavı…(1)

Yatmak için salondan çıktı İsmail. Işığı söndürüp koridorda yürüdü, önce banyoya girdi. *** Daha o çıkar çıkmaz başlamıştı salondakiler mırıldanmaya: -İyi olmadı bu sınavdaki kötü not olayı, dedi baştaki sandalye. İsmail eğer masaya oturacaksa, hep kendisini seçerdi. En çok hayıflanan o oluyordu bu genç çocuk için ve hep olumsuz başlatıyordu konuşmaları. Sinir oluyordu masanın başındaki …

Okumaya devam et Hangimizin sınavı…(1)

Sevgilerimle…

Başlarken hiç böyle olacağını düşünememiştim. Bu kadar yazıyordum da bu kadar okunacağımı tahmin edememiştim. Bir kaç arkadaşım destekledi ve okudular başlarda... Onların desteği sürerken yeni okuyucular katıldı, yine beni bilen , tanıyan. Şimdilerde hiç tanımadığım ama blogumu takip eden okuyucularımdan mesajlar, mailler alıyorum, yazılarım hakkında görüşlerini içeren. Çok mutluyum. Yazmak bana yetiyordu ama okunmak bambaşka …

Okumaya devam et Sevgilerimle…

Put yourself ın her shoes…

"....bu sizin için son çağrı!" Otuz yıldır duyduğum bir anons... Bu sizin için son çağrıdır! Bu yazının başlığıyla, havaalanlarından bahsedeceğimi düşünebilirsiniz; oysa ben, kendimden ve sevgili Linda'dan bahsedeceğim. Bu, en az on yıl önce yaşadığım bir deneyim. Düşündüm de şimdi; ‘deneyim’ sözcüğü ne hoş! Deney sözcüğünü bilirdik; bir varsayımın sonuçlarını görmek için laboratuvarlarda yaptığımız işlem …

Okumaya devam et Put yourself ın her shoes…

Haykırış!..

Kafasını tam çevirip bakmıyordu ama hemen arkasında, belki de tam arkadaki sıra olmasa da iki sıra arkada geçtiğini düşünüyordu konuşmaların. Sesler çok yüksek değildi, yine de rahatlıkla duyabiliyordu onları. Magnet ve anahtarlık satan çocuğu merak etmişti ama ilgisini çeken bu konuşmayı başlatan, çocuğa bağıran adamdı. -Söylerim şimdi güvenliğe, atarlar seni trenden! -Neden abi? -Oğlum anlamıyor …

Okumaya devam et Haykırış!..

Hakkında

Kaynak: Hakkımda Ankara’da güzel bir mayıs sabahı bunları yaşayacağımı hiç bilmeden doğdum… Ankara, Gaziantep, Konya, İstanbul ve İzmir’de geçen mutlu çocukluğumun ardından, daha ben doğduğumda başlatılan “inşallah” ların bir sonucu !!! olarak Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümünü kazandım. Sadece bölüm kazanmadım  yolumu aydınlatacak insanlarla karşılaşabilme fırsatı kazandım. “Okul bitti işe girmeliyim paniği” …

Okumaya devam et Hakkında